PROCEDURA RECENZOWANIA

Autorzy przysyłając pracę do publikacji w czasopiśmie wyrażają zgodę na proces recenzji. Warunkiem dopuszczenia tekstu do dalszych czynności recenzyjnych jest jego zgodność z profilem czasopisma. Nadesłane publikacje są poddane ocenie formalnej przez redakcję, a następnie są recenzowane przez dwóch recenzentów, niebędących członkami redakcji czasopisma. Są oni samodzielnymi pracownikami naukowymi oraz nie są zatrudnieni w tej samej jednostce, która wydaje czasopismo oraz nie są osobami mogącymi pozostawać z autorem w konflikcie interesów. Za konflikt interesów uznaje się zachodzące między recenzentem a autorem: bezpośrednie relacje osobiste (pokrewieństwo, związki prawne, konflikt), relacje podległości zawodowej, bezpośrednia współpraca naukowa w ciągu ostatnich dwóch lat poprzedzających przygotowanie recenzji. Prace recenzowane są poufnie i anonimowo zgodnie z zasadami „podwójnie ślepej recenzji” (autorzy i recenzenci nie znają nawzajem swoich nazwisk). Recenzentom nie wolno wykorzystywać wiedzy na temat pracy przed jej publikacją. Pracy nadawany jest numer redakcyjny, identyfikujący ją na dalszych etapach procesu wydawniczego. Autor jest informowany o wyniku dokonanej recenzji, następnie możliwa jest korespondencja z Redakcją czasopisma dotycząca ewentualnych uwag bądź kwalifikacji do druku. Ostateczną kwalifikację do druku podejmuje Redaktor Naczelny. Recenzja musi mieć formę pisemną i kończyć się jednoznacznym wnioskiem co do dopuszczenia artykułu do publikacji lub jego odrzucenia. Redakcja zastrzega sobie możliwość odesłania artykułu autorowi do ponownego przeredagowania w przypadku recenzji negatywnej. Zasady kwalifikowania lub odrzucenia publikacji i ewentualny formularz recenzencki są podane do publicznej wiadomości na stronie internetowej czasopisma lub w każdym numerze czasopisma. Nazwiska recenzentów poszczególnych publikacji/numerów nie są ujawniane; raz w roku czasopismo podaje do publicznej wiadomości listę recenzentów współpracujących.


RECENZENCI WSPÓŁPRACUJĄCY Z REDAKCJĄ
  • dr hab. Mariola Chomczyńska-Rubacha, prof. UMK w Toruniu (pedagogika gender, teoria wychowania moralnego)
  • prof. zw. dr hab. Iwona Chrzanowska, UAM w Poznaniu (pedagogika specjalna)
  • dr hab. Agnieszka Gromkowska-Melosik, UAM w Poznaniu (pedagogika gender, socjologia edukacji)
  • dr hab. Jolanta Kruk, prof. EUH-E w Elblągu (dydaktyka ogólna, pedagogika kultury)
  • dr hab. Bożena Matyjas, prof. UJK w Kielcach (pedagogika społeczna)
  • prof. zw. dr hab. Krzysztof Rubacha, UMK w Toruniu (metodologia badań pedagogicznych)
  • dr hab. Alicja Rynio, prof. KUL (pedagogika ogólna, teoria wychowania)
  • dr hab. Urszula Szuścik, prof. UŚ (pedagogika wczesnoszkolna, teoria wychowania estetycznego)
  • dr hab. Jolanta Szempruch, prof. UJK w Kielcach (pedeutologia, teoria wychowania)
  • ks. dr hab. Jan Zowczak, prof. UKSW (socjologia edukacji, pedeutologia, etyka pedagogiczna)
  • dr hab. prof. UZ Inetta Nowosad (pedagogika porównawcza, pedagogika szkoły)
RECENZENCI WSPÓŁPRACUJĄCY Z REDAKCJĄ W ROKU 2015 
  • Jarosław Gara, dr hab., prof. APS, Akademia Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej w Warszawie
  • Małgorzata Kupisiewicz, dr hab. prof. APS, Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie
  • Inetta Nowosad, dr hab. prof. UZ, Uniwersytet Zielonogórski
  • Teresa Zubrzycka-Maciąg, dr hab., Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

FORMULARZ WEWNĘTRZNEJ RECENZJI WYDAWNICZEJ ARTYKUŁU  DO CZASOPISMA NAUKOWEGO „STUDIA Z TEORII WYCHOWANIA”

Redakcja Studiów z Teorii Wychowania informuje wszystkich Autorów, że w procesie wydawniczym stosowana jest zapora ghostwriting
Ze względu na fakt, iż rzetelność w nauce stanowi jeden z jej fundamentów Czytelnicy pisma powinni mieć pewność, że autorzy publikacji w sposób rzetelny i uczciwy prezentują rezultaty swojej pracy, niezależnie od tego, czy są jej bezpośrednimi autorami, czy też korzystali z pomocy wyspecjalizowanego podmiotu (osoby fizycznej lub prawnej). Dowodem etycznej postawy pracownika naukowego oraz najwyższych standardów redakcyjnych powinna być jawność informacji o wszystkich podmiotach przyczyniających się do powstania publikacji. Przykładami przeciwstawnymi procedurze jawności są „ghostwriting” i „guest authorship”.
Jak rozumieć te terminy?
  • Z „ghostwriting” mamy do czynienia wówczas, gdy ktoś wniósł istotny wkład w powstanie publikacji, bez ujawnienia swojego udziału jako jeden z autorów lub bez wymienienia jego roli w podziękowaniach zamieszczonych w publikacji.
  • Z „guest authorship” („honorary authorship”) mamy do czynienia wówczas, gdy udział autora jest znikomy lub w ogóle nie miał miejsca, a pomimo to jest autorem/współautorem publikacji.
W celu przeciwdziałania przypadkom „ghostwriting”, „guest authorship” redakcja Studiów z Teorii Wychowania wprowadziła następujące procedury:
  • Autorzy nadsyłanych do redakcji publikacji powinni ujawnić wkład poszczególnych autorów w powstanie publikacji (z podaniem ich afiliacji oraz kontrybucji, tj. informacji, kto jest autorem koncepcji, założeń, metod, zestawień statystycznych itp. wykorzystywanych przy przygotowaniu publikacji), przy czym główną odpowiedzialność z poprawność i rzetelność informacji ponosi autor zgłaszający manuskrypt.
  • Redakcja Studiów z Teorii Wychowania informuje Autorów, że wszelkie wykryte przypadki nierzetelności naukowej będą demaskowane, włącznie z powiadomieniem odpowiednich podmiotów (instytucje zatrudniające autorów, towarzystwa naukowe, stowarzyszenia edytorów naukowych itp.).
  • Redakcja zobowiązuje Autorów nadsyłanych tekstów do przekazywania informacji o ewentualnych źródłach finansowania publikacji, wkładzie instytucji naukowo-badawczych, stowarzyszeń i innych podmiotów w powstanie tekstu naukowego („financial disclosure”).
  • Redakcja półrocznika będzie dokumentować wszelkie przejawy nierzetelności naukowej, zwłaszcza łamania i naruszania zasad etyki obowiązujących w nauce.